SEN VE BEN
Çok erken uyandım bu sabah
Kendimi dinledim gözlerimi açmadan
Neler hissediyordum..
Neleri seviyordum, bizde neleri sevmiyordum
Çok ŞEY varmış
Yanında huzurlu olmayı seviyorum
Güvenmeyi seviyorum
Kavuşmalarımızdaki heyecanı seviyorum
Öyle ki bir gün önce ya uyuyamıyorum
Yada çok erken uyanıyorum
Geçmek bilmeyen saatlerle uğraşıyorum
Kavuşmaları seviyorum , arkasından gelen ayrılıkları sevemedim
Sarılarak uyumayı seviyorum
Uyandığımda yanımda olmanı seviyorum
Güvenerek sarılmayı, Seni hissetmeyi seviyorum
Ablamın “sen bağlanıyorsun” yorumunu
Kankamın “amcandan bahsederken ağzın kulaklarında” “amcan karpuzu değil, kalbini çalmış” yorumlarını seviyorum
Beni incitmeden dokunuşlarını
Ben söylemeden beni anlamanı seviyorum
Ben biz olmayı seviyorum
Cevizden bir sana, bir bana paylaşmanı sevdim
Kolunu kolumun altından geçirmeni, kol kola olmayı
Ayaklarımı otururken üzerine uzatmayı
Kafamı omzuna yaslamayı seviyorum
Telefonumun çalmasını
Her akşam uyumadan önce sesini duymayı seviyorum
Ama aramızdaki 17’yi sevemedim
Ayrılık planları ile yol almamızı sevemedim
Korkularım da var
Seninle devam etmenin zorlukları yaşamak
Senden ayrılmanın zorluklarıyla karşılaşmak
Birlikte biz olmayı veya ayrılmayı başaramamak
Sevgi; huzur , güven, bağlılık benim için
Her üç duyguda olduğu halde
Seni seviyorum demekten korkuyorum
Seni seviyorum demenin getireceği sorumluluktan korkuyorum
Ayrılma planlarımızı yaparken
Tabiî ki sevdiğimi söylemekten korkuyorum
Ne kadar biz olmalıyız, ne kadar biz kalmalıyız bilmiyorum
Nerede biteceğini, nerede duracağımızı bilmeden
Ben sadece seninle BİZ olarak biraz daha yaşamak istiyorum…..
T.Y.
BU BİRAZ SEVGİLİYE MEKTUP GİBİ OLDU :))
